Welkom mogelijke reisgenoot,
Zie dit als een soort intakegesprek. Om te kijken of jij lid zou kunnen en willen zijn van een exclusief reisgezelschap dat onder de radar gaat. Dit geheime genootschap gaat in een verhaal mee op een zoektocht. Het enige wat nodig is om mee te kunnen, is dat je het écht wil.
We gaan in dit 'true crime' vervolgverhaal op zoek naar een verstopt stuk wereldgeschiedenis.
Jeetje Leon, dit keer heb je echt een schat gevonden!
Paul V.
Mijn naam is Leon Giesen, je zou me kunnen zien als een detective met gitaar, of een troubadour met een schop. Ik ben in elk geval een onderzoeker en verteller die alle middelen gebruikt die hem ter beschikking staan.
Alle middelen: De straat ging open bij mijn eerste zoektocht
Verhaal, film en muziek combineer ik in Mondo Leone: 'De Wereld van Leon'.
De laatste tien jaar ben ik in drie grote zoektochten terechtgekomen. En zoals je ziet ga ik ver. Verder dan een journalist zou doen.
Temidden van een peloton van de genie bij mijn tweede zoektocht
Voor mijn laatste - 7 jaar durende - zoektocht, waarbij een begraven waarheid in een zeer geruchtmakende ontvoerings- en moordzaak aan het licht komt, heb ik een werkelijk unieke vertelvorm gemaakt. Juist om de mensen echt mee op reis te kunnen nemen in dit meeslepend avontuur.
En dit zou echt iets voor jou kunnen zijn.
Het verhaal zelf heb ik 'Een heel verhaal' gedoopt. Omdat het dat is. En omdat het verhaal in het verleden door een onthulling compleet wordt. Je gaat snappen wat er verborgen is en waarom dat verborgen moest blijven.
GEEN PODCAST
De VPRO én de NTR willen er een podcast van. Dat snap ik. Het verhaal van de zoektocht is spannend en de geschiedenis relevant. Maar een podcast wil ik hier niet van maken. Het is een té eendimensionale vorm. Eigenlijk praatradio. Daarnaast is het verhaal veel te kostbaar. En te visueel. Met filmpjes (ik ben documentairemaker geweest), luchtfoto’s, interviews en puzzelwerk. En in de nieuwste versie ook tekeningen. Ik heb een - multimediaal - verhalenbouwwerk gemaakt op een niet publiek toegankelijk deel van de Mondo Leone site.
Yours truly tijdens de derde zoektocht
ERVARING
Ik heb eerder mensen meegenomen in proefversies dit verhaal en zij vonden het een geweldige ervaring. Dat is het ook, veel meer dan een podcast luisteren. Maar zij waren wel echt gemotiveerd, alleen dan werkt het. Net zoals je gemotiveerd moet zijn om een echte zoektocht te ondernemen. Luie of onverschillige mensen doen dat niet.
Je krijgt, als je meedoet, steeds om middernacht een mail met een gecodeerd wachtwoord. Dat wachtwoord werkt alleen die dag. Dat moet jij zelf decoderen.
Daarbij wordt een deel van het boek Moby Dick gebruikt. Net zoals dat in 1977 gebruikt is om geheime boodschappen de gevangenis uit te krijgen.
Iedere dag genoten van het verhaal.. heb genoten van hoe je diepere lagen in een verhaal brengt... Prachtig..
Annick S.
Hulde voor je in alle opzichten meeslepende verteltrant, je hebt me helemaal mee de diepte in gesleurd van je veellagige avontuur.
Wat een eyeopener van een punt zet je achter je verhaal.
Paul W.
Pfff...Bijna creepy dat het verhaal zich nu zo met het heden lijkt te verknopen.Dat had jij vast ook niet zien aankomen.
Sandra B.
Wij vinden elkaar via via. Op deze manier. Maar dat is juist helemaal in de geest van deze geschiedenis.
De Moby Dick Leesclub 2024 is het exclusieve geheime genootschap dat vanaf 5 september 2024 meegaat op de zoektocht naar een verstopt ‘depot’. Een begraven plastic tonnetje met daarin een audiotape en een moordwapen. Dit depot - verstopt in 1977 door, jawel, een exclusief geheim genootschap van het agressieve soort, een terroristische organisatie namelijk - maakt deel uit van een zeer beladen stuk wereldgeschiedenis. Mijn bron was lid van die organisatie. Wat op de tape staat kan het daglicht niet verdragen. Daarom is hij verstopt. De geruchtmakende moord is nooit helemaal opgelost.
Zo’n zoektocht gaat niet vanzelf. Maar is daardoor ook spannend. Of pruts- of puzzelwerk. Of grappig. Ja dat kan. Het verleden is in dit geval donker, maar bij zo'n zoektocht in het heden zijn er ook allerlei wonderlijke ontmoetingen. Met boswachters en burgemeesters, ex-terroristen en grondradarspecialisten. Of paddestoelenzoekers om maar wat te noemen.
Met Franse boswachter, in de achtergrond zie een quad met grondradarspecialisten van Heijmans: alle middelen
Mijn bron is in het verleden vaker bij dit depot geweest (om er spullen uit te halen of in te stoppen) en heeft destijds de route onthouden om te onthouden. Vergeten was geen optie. Bij mijn eerdere zoektochten was het altijd de vraag of mijn bron betrouwbaar was. Mensen kunnen een reden hebben om te liegen. Mensen hebben ook aantoonbaar gelogen. Maar deze keer is er geen reden om te liegen. Mijn bron wil dat het tonnetje gevonden wordt en dat de inhoud openbaar gemaakt wordt.
Er is in 1991 en in 2020 door internationaal samenwerkende politie tevergeefs gezocht naar dit depot. De moordzaak is nog steeds open.
Ik ga je een klein stukje van de route laten zien. Ik loop over het nauwelijks zichtbare pad (het bos is erg veranderd in de tijd) dat gevonden is door haar beschrijving terug te zoeken op een oude luchtfoto. In 1977 is het depot begraven bij een boom met een merkteken. Een verticale snee in de bast. Die snee werd donker gemaakt met aarde. Dit is daderkennis. Dat kun je niet opzoeken.
De zaak in het verleden startte op 5 september en duurde 45 dagen. Het verhaal nu ook. 45 Dagen lang krijg je iedere dag een stukje. Iedere dag komen we een stap verder.
Dit was het eerste stukje van het intakegesprek. Het is een soort testje. Als je dit al te lang vind duren of als zoektochten je niet interesseren, dan was dit het.
Als je nieuwsgierig bent dan kun je door.
Zeg je?
Of ga je?
P. S.
Je hoeft het boek Moby Dick niet te kopen hoor.