Ik zal, als je wil, een deel van mijn waardevolste verhaal vertellen. Dat ik niet voor niks 'De Schat van Mondo Leone' heb genoemd. Het is het mooist en meeslependst als je het live hoort. Maar ik vind het ook passen in, of eigenlijk nog beter onder BOX. Omdat het daadwerkelijk ten grondslag ligt aan veel materiaal in BOX.
Daar gaan we:
In 2008 stond ik op De Parade in Berlijn. Dat klinkt misschien mooi maar het was helemaal niks. We waren er in september en het was koud. We stonden helemaal verkeerd. Bij het Centraal Station waar iedereen haast heeft en ergens heen moet. Er waren heel weinig mensen.
Normaal moet je bij De Parade (in Berlijn heette het festival 'Boulevard of Broken Dreams') betalen om het terrein op te komen en vervolgens betalen om een voorstelling te zien. Maar de tweede dag dat ik er was was het terrein gratis gemaakt en heb ik voor niks gespeeld. Voor het voltallige publiek dat op het terrein was: 16 mensen.
Na afloop kwam er een meisje naar me toe en zei: 'Ich möchte dir etwas geben' en ze gaf me... 1 euro.
Ik heb altijd gezegd: 'Dit is mijn gelukseuro.' En ik geloof dat ik gelijk heb gekregen want doordat die Parade zo mislukte ben ik door Berlijn gaan dwalen. Ik had toch niks te doen. Foto's maken van alles wat mij opviel. Zoals ik altijd doe, zoals je in BOX kunt zien.
En zo slenterend en fotograferend kwam ik op het Centraal Station en maakte een foto.
Via de kaart met de M's zie je en snap je de foto. Als je terug wil naar BOX dan kan dat via het beeld van De Parade in Berlijn.
