Ja, dat zou je wel willen weten hè? Dat is nog niet zo makkelijk. Die hebben geen website of LinkedIn profiel. Én geen zin.
Dat ga ik je ook allemaal vertellen als je meedoet. Het is een heel gelaagd verhaal. Je kunt zo diep als je wil. Sommige mensen googlen tegelijkertijd. Sommigen doen dat juist niet, om het zo spannend mogelijk te laten zijn. Een lid van de Moby Dick Leesclub heeft in het verleden een verstopt huis gevonden dat ik gemist had.
WAARGEBEURD
Het verhaal uit het verleden mondt uit in een 'clusterfuck' van wereldformaat, zoveel wil ik wel verklappen. Hier zijn speelfilms over gemaakt. In mijn verhaal zit ook film. Vlogjes over de voortgang, documentaire scene's in het bos, historische journaalbeelden en interview. Ik doe niet aan fictie.
Hierover schreef een 'Leesclubber': Hartelijk dank voor het verhaal; geweldig! De feuilletonvorm maakt alles bovendien veel persoonlijker. Met name bij de interviews had ik (veel meer dan bij een reguliere documentaire) het gevoel dat ik er bij aanwezig was.
Nu pakken we even door. We gaan naar het gesprek dat ik met de ex-terroriste had. In Hamburg. Daar kwam ze me van de trein halen. En toen gingen we in bovenstaand café-restaurant, Vivet, een heel doordeweekse zaak, een kopje koffie drinken. Oma terroriste en die kale uit Holland.
