Begeleiding

Dit was de veelzeggende profielfoto van een jongen van 19, laat ik hem R. noemen. Hij was op 'n 16e gestopt met naar de HAVO gaan, stilgevallen, kwam tot niks maar wilde op de een of andere manier weer vooruit.

Ik heb het nooit eerder gedaan, maar ik heb hem als een soort mentor begeleid. Een beetje meester - gezel. Ik ben geen therapeut, coach of trainer of zo. Het is geen methode. Dat kan ik allemaal niet. Maar de 'directeur van het Instituut voor Verwondering' kan wel goed kijken. Open zijn en contact maken. En ik heb inmiddels een aantal verhalen die mensen inspirerend vinden. Ook jonge mensen. Er zit 'geen leeftijd op'.

Het was hartstikke leuk om te doen. De opdracht was om te proberen om samen voor elkaar te krijgen dat hij óf een baantje kreeg óf weer ging leren. In het geval van R. was het aanknopingspunt beeld (hij houdt van fotograferen) en muziek (hij speelt piano). Het zal schelen dat ik zelf inmiddels al vijf jaar gastdocent op de kunstacademie ben en studenten en eigen kinderen heb in zijn leeftijd. Plus dat ik tegenwoordig - vroeger was dat anders - écht kan genieten van de groei bij iemand anders. Ouder worden heeft voordelen.

Na een half jaar van wekelijkse ontmoetingen en opdrachten heeft hij zijn vleugels weer gevonden.

Het is mooi te zien in zijn profielfoto's, vandaar dat ik gevraagd heb of ik die hier mag laten zien. Uit eigen beweging, ik heb nooit iets van die eerste foto gezegd, ging hij die veranderen.

Eerst deze:

Toen deze:

En nu deze:

Hij is los.

Hij heeft én een baantje én is aan het leren. Hij wil gaan studeren. En hij heeft ook nog een vriendin!

Dat allemaal, zeker die vriendin ;-), heb ik niet gedaan, dat heeft hij zelf voor elkaar gekregen.

Eventueel wil ik best nog een keer proberen iemand te helpen.

Ik kan - net zoals bij alle Mondo Leone avonturen - geen resultaat garanderen. Maar wel een reis.

Interesse? info@instituutvoorverwondering.nl