Dit was / is het liedje dat heel veel in beweging heeft gezet.
Eigenlijk was mijn schatgraafavontuur een creatief proces.
Of misschien moet ik zeggen: eigenlijk is ieder creatief proces een schatgraafavontuur. Het begint met een idee, of iets dat je ziet, waarbij je nog helemaal niet weet waar dat toe gaat leiden. Er komen problemen die je moet oplossen, verbanden die je moet kunnen smeden of leggen, stappen die je maar moet durven te zetten en er is een reële kans kans op totale mislukking. Ook kan er iets anders uitkomen dan je dacht of had kunnen vermoeden. Je maakt een ontwikkeling door.
Bij mijn schatgraafavontuur kwam er een punt dat er een serieuze kans was op een faillissement. Geologisch onderzoek en een serieus gat in de straat laten maken kost het een en ander. Die horde heb ik genomen door het geheel te gaan crowdfunden. Die stap was relatief gemakkelijk om te zetten doordat ik gezegd heb, als ik gelijk heb dan wil ik er niks van hebben. Het gaat mij om het verhaal. En ik heb altijd gedacht, zolang als ik een verhaal heb kan ik door. Met daaronder het idee: Dit alles is op basis van een liefdesliedje hè?
